نظریه ساخت اطلاع به عنوان یکی از تحولات جدید در عرصه زبان شناسی می تواند برای ترجمه دارای پیامدهایی باشد. چگونگی توزیع اطلاع کهنه و نو در سطح متن بر تمام حوزه های زبان مانند صرف، نحو و نوا دارای تاثیراتی است که در زبان های مختلف نیاز به بررسی دارد. در این نوشتار، سه موضوع اصلی دنبال می شود: نخست، اصل حفظ بی نشانی اطلاعی معرفی شده است. سپس، تاثیر این اصل در صورت بندی زبانی در سه حوزه صرف، نحو و نوا در انگلیسی و فارسی مورد بررسی قرار گرفته است و در بخش سوم، برخی پیامدهای این بررسی مقابله ای برای ترجمه تبیین شده است. بررسی داده ها نشان می دهد که اصل حفظ بی نشانی اطلاعی در سطح صرف در دو زبان انگلیسی و فارسی به صورت بندی صرفی متفاوتی منجر شده است. در سطح نحو نیز این اصل منجر به صورت بندی های نحوی بسیار مشابهی در دو زبان مبدا (انگلیسی) و مقصد (فارسی) شده و همچنین نمود نوایی مشابهی را در هر دو زبان ایجاد کرده است. بنابراین، بر اساس یافته های این پژوهش، اصل فوق الذکر بر همه حوزه های زبان تاثیرگذار است و این تاثیرگذاری در حوزه های مختلف زبان به یک صورت نبوده است؛ مشخصا اینکه در ترجمه بیشترین احتمال تغییرات و تعدیل ها در حوزه صرف بوده است. در حوزه های دیگر (نحو و نوا)، انجام یک ترجمه تحت اللفظی نیز می تواند تا حدودی منجر به ترجمه ای با ارزش نقشی برابر شود. یافته های این پژوهش این ادعا را تایید می کند.